ว่าด้วยความเงียบของรูปทรง
On the quietness of form
Atelier ของเราอยู่ชั้นสองของตึกแถวอายุเกือบร้อยปีริมถนนเจริญกรุง หน้าต่างบานยาวหันไปทางแม่น้ำ แสงบ่ายที่ลอดเข้ามาทำให้เราเห็นสิ่งที่ไฟสตูดิโอไม่เคยบอก — ผ้าวูลสีอูฐที่ดูเรียบในตอนเช้า จะมีเส้นใยสีทองเล็ก ๆ ปรากฏขึ้นตอนสี่โมงเย็น
คอลเลกชัน Quiet Form เริ่มจากคำถามง่าย ๆ ว่า ถ้าเราตัดทุกอย่างที่ไม่จำเป็นออกจากเสื้อโค้ตหนึ่งตัว จะเหลืออะไร คำตอบคือสัดส่วน น้ำหนักของผ้า และวิธีที่มันทิ้งตัวลงจากไหล่
เราจึงเลิกใช้ซับใน เลิกใช้แผ่นรองไหล่ และเปลี่ยนตะเข็บด้านในให้เย็บปิดด้วยมือทั้งหมด งานหนึ่งตัวใช้เวลาราวสามสิบชั่วโมง ช้ากว่าเดิมเกือบเท่าตัว แต่เสื้อที่ได้เบาลง และนุ่มลงจนเหมือนอยู่กับคนใส่มานาน
เราไม่ได้ออกแบบให้คนมองเห็นเสื้อผ้า เราออกแบบให้คนมองเห็นผู้ที่สวมมัน
สีของฤดูกาลนี้มาจากวัสดุรอบตัวในกรุงเทพฯ ที่เรามักมองข้าม — สีปูนเปลือยของตึกเก่า สีเขียวเสจของตะไคร่บนกำแพงริมคลอง และสีชมพูหม่นของกระเบื้องดินเผาที่ซีดแดด เราย้อมผ้าให้ใกล้สีเหล่านั้นที่สุด แล้วปล่อยให้แสงทำหน้าที่ที่เหลือ
สิ่งที่เราหวังคือเสื้อผ้าที่ไม่ต้องตะโกน แต่ยังจำได้ เสื้อที่หยิบมาใส่ซ้ำได้หลายปีโดยไม่รู้สึกว่ามันเก่า และเมื่อวันหนึ่งมันต้องซ่อม เราจะเป็นคนซ่อมให้เอง
